მერი შელის „მოკვდავი უკვდავის“ სტილისტური ანალიზი (ფილოლოგია (სტუდენტური ჟურნალი), 2025)
მერი ვოლსტოუნკრაფტ შელი გოთიკური ლიტერატურის ერთ-ერთი თვალსაჩინო წარმომადგენელია, რომელმაც თავისი ცნობილი ნაწარმოებით „ფრანკენშტაინი, ანუ თანამედროვე პრომეთე“ მწერალთა თაობები შთააგონა. შელის შემოქმედება გამოირჩევა იმითაც, რომ, ფაქტობრივად, სწორედ „ფრანკენშტაინის“ გამოქვეყნების შემდეგ მოხდა მე-19 საუკუნეში, იმდროინდელი საზოგადოებისთვის თითქმის სრულიად უცნობი ჟანრის, სამეცნიერო ფანტასტიკის აღორძინება. ვინაიდან, გოთიკური ნაწარმოებების ერთ-ერთი მთავარი მისია მკითხველში მძაფრი ემოციების აღძვრაა, გოთიკური ლიტერატურა მდიდარია მხატვრული ხერხებით. შელის ტექსტები წარმოადგენს გოთიკური ფიქციის კლასიკურ მაგალითებს, შესაბამისად, საინტერესოა მათი ლინგვისტური ანალიზი.სტატიის მიზანია სტილისტურად გააანალიზოს მერი შელის მოთხრობა „მოკვდავი უკვდავი“ ლექსიკურ და სინტაქსურ დონეზე, შეისწავლოს მისი ლინგვისტური თავისებურებები გოთიკური ლიტერატურის ჭრილში და აღწეროს თუ როგორ რეალიზდება სხვადასხვა სტილისტური ხერხები აღნიშნულ მოთხრობაში. მოცემული სტატია არის მერი შელის „მოკვდავი უკვდავის“ სტილისტური ანალიზის პირველი მაგალითი, რაც წარმოადგენს კვლევის სიახლეს.